Ile lat miał Jezus, gdy umarł?
Biblia nie podaje dokładnego wieku, ale większość komentatorów uważa, że Jezus miał około 33 lat, gdy został ukrzyżowany. Łukasz pisze, że zaczynając działalność, miał około trzydziestu lat, a Ewangelia Jana wspomina w czasie tej działalności co najmniej trzy święta Paschy.
Żaden werset Biblii nie mówi wprost, ile lat miał Jezus w dniu swojej śmierci. Ewangelie zostawiają jednak dwie wyraźne wskazówki. Łukasz podaje Jego wiek na początku publicznej działalności, a Jan wyznacza lata tej działalności kolejnymi świętami Paschy. Razem prowadzą większość komentatorów do tej samej odpowiedzi: około trzydziestu trzech lat.
Około trzydziestu lat na początku działalności
Łukasz wspomina wiek Jezusa zaraz po Jego chrzcie, tam gdzie zaczyna się Jego publiczna działalność:
A Jezus poczynał być jakoby w trzydziestu latach, będąc (jako mniemano,) synem Józefa, syna Helego,
Łk 3:23 · Biblia Gdańska (1881)
Komentarz praktyczny do Nowego Testamentu zauważa, że Jezus miał wtedy zapewne nieco ponad trzydzieści lat. John MacArthur dodaje, że Łukasz podaje raczej liczbę przybliżoną niż dokładny wiek. Trzydzieści lat to wiek, w którym w Izraelu podejmowano publiczną służbę: kapłani zaczynali pełnić swoje obowiązki (Liczb 4:3), Józef stanął przed faraonem (Rodzaju 41:46), a Dawid został królem (2 Samuela 5:4). Komentarz praktyczny wyciąga stąd piękny wniosek: Jezus zaczyna swoje dzieło jako Król, Kapłan i Prorok.
Początek nauczania Jana Chrzciciela Łukasz umieszcza w piętnastym roku panowania cesarza Tyberiusza (Łukasza 3:1). MacArthur wyjaśnia, że trudno ustalić ten rok dokładnie, bo Tyberiusz najpierw rządził razem z Augustem, a dopiero później sam. Zależnie od tego, jak liczył Łukasz, wypada to około 25–26 albo 28–29 roku po Chrystusie.
A kiedy Jezus się urodził? Jeszcze za panowania króla Heroda Wielkiego (Mateusza 2:1), który według MacArthura rządził od 37 do 4 roku przed Chrystusem. Jezus urodził się więc kilka lat wcześniej, niż wskazywałby punkt wyjścia naszej rachuby lat.
Trzy święta Paschy w Ewangelii Jana
Pierwsze trzy Ewangelie nie liczą lat działalności Jezusa. Tu pomaga Jan, bo odnotowuje święta, na które Jezus przychodził do Jerozolimy. Pierwsza Pascha pojawia się na początku jego relacji, gdy Jezus wypędził handlarzy ze świątyni:
Albowiem była blisko wielkanoc żydowska; i wstąpił Jezus do Jeruzalemu.
J 2:13 · Biblia Gdańska (1881)
Podczas tej Paschy Żydzi powiedzieli, że ich świątynię budowano czterdzieści sześć lat (Jana 2:20). Komentarz praktyczny wyjaśnia, że chodzi o gruntowną przebudowę rozpoczętą przez Heroda Wielkiego w latach 20/19 przed Chrystusem, a sama rozmowa odbyła się mniej więcej w latach 27/28 po Chrystusie. To dobrze zgadza się z datą Łukasza.
Druga Pascha wspomniana jest przy rozmnożeniu chleba dla pięciu tysięcy (Jana 6:4). Trzecia to ta, podczas której Jezus umarł:
A była blisko wielkanoc żydowska, a wiele ich szło do Jeruzalemu z onej krainy przed wielkanocą, aby się oczyścili.
J 11:55 · Biblia Gdańska (1881)
MacArthur nazywa ją trzecią Paschą u Jana i ostatnią w ziemskiej służbie Jezusa. Komentarz praktyczny zauważa, że właśnie na tych trzech wzmiankach opiera się przyjmowana chronologia trzyletniej działalności Jezusa. Między pierwszą a ostatnią Paschą mijają dwa pełne lata, do których dochodzi czas sprzed pierwszej.
Być może było jeszcze jedno takie święto. Jan wspomina też nienazwane święto żydowskie (Jana 5:1). MacArthur zwraca uwagę, że tylko tu Jan nie podaje, o jakie święto chodzi, a William MacDonald pisze, że wielu widzi w nim Paschę, choć pewności nie ma. Jeśli była to Pascha, działalność Jezusa trwała około trzech i pół roku, a jeśli nie, nieco ponad dwa lata. Tak czy inaczej ten, kto zaczął służbę, mając około trzydziestu lat, umarł na początku czwartej dekady życia.