Kim jest Jezus Chrystus?

Krótka odpowiedź

Jezus Chrystus jest odwiecznym Synem Bożym, który stał się prawdziwym człowiekiem, żył bez grzechu, umarł na krzyżu za nasze grzechy i zmartwychwstał. Biblia przedstawia Go jako prawdziwego Boga i prawdziwego człowieka, obiecanego Mesjasza i jedyną drogę do Boga Ojca.

Jezusa nazywa się różnie: mądrym nauczycielem, prorokiem, wzorem moralnym. Ewangelie dają pełniejszą odpowiedź.

Prawdziwy człowiek z Nazaretu

Jezus był Żydem. Urodził się w Betlejem, a wychował w galilejskim Nazarecie (Łukasza 2:4–7). Łukasz pisze, że rozpoczął działalność, mając około trzydziestu lat, i że uważano Go za syna Józefa (Łukasza 3:23). Trzydzieści lat to zwykły wiek obejmowania urzędu w Izraelu, więc Łukasz podaje zapewne liczbę okrągłą. Zarazem nazywa Józefa tylko domniemanym ojcem Jezusa.

Ewangelie pokazują prawdziwego człowieka. Jezus zmęczył się w drodze (Jana 4:6) i płakał przy grobie swego przyjaciela Łazarza (Jana 11:35). Jako Bóg nie musiał się męczyć, ale jako człowiek się męczył, a Jego łzy były prawdziwymi ludzkimi łzami. Był kuszony we wszystkim tak jak my, ale bez grzechu (Hebrajczyków 4:15). Mógł być kuszony, ale nie mógł zgrzeszyć. A ponieważ przeszedł przez to, przez co my przechodzimy, rozumie nas.

Także imię i tytuł mówią, kim jest. Jezus to grecka forma hebrajskiego imienia Jozue, które znaczy „Pan jest zbawieniem”, a anioł tak je wyjaśnił: On wybawi swój lud od grzechów (Mateusza 1:21). Chrystus to nie nazwisko. Mesjasz to hebrajskie słowo „Namaszczony”, używane o królach i kapłanach Izraela, a Chrystus to jego grecki odpowiednik. Oba słowa są tytułami, nie imionami (Jana 1:41).

Odwieczny Syn Boży, który stał się człowiekiem

Jan zaczyna Ewangelię od Słowa, które było u Boga i było Bogiem (Jana 1:1). Słowo nie zaczęło istnieć; było zawsze, zanim cokolwiek zostało stworzone. Potem Jan pisze:

A to Słowo ciałem się stało, i mieszkało między nami, i widzieliśmy chwałę jego, chwałę jako jednorodzonego od Ojca, pełne łaski i prawdy.

J 1:14 · Biblia Gdańska (1881)

Stając się ciałem, Słowo nie przestało być Bogiem. Słowo przetłumaczone jako „zamieszkało” znaczy „rozbiło namiot” i przypomina przybytek, w którym Bóg spotykał się z Izraelem.

Paweł opisuje tę samą Osobę:

Który jest obrazem Boga niewidzialnego i pierworodny wszystkich rzeczy stworzonych. Albowiem przezeń stworzone są wszystkie rzeczy, które są na niebie i na ziemi, widzialne i niewidzialne, bądź trony, bądź państwa, bądź księstwa, bądź zwierzchności, wszystko przezeń i dla niego stworzone jest. A on jest przed wszystkimi i wszystko w nim stoi.

Kol 1:15–17 · Biblia Gdańska (1881)

Chrystus jest widzialnym obrazem niewidzialnego Boga; wszystko zostało stworzone przez Niego i w Nim trwa. Słowo „pierworodny” komentatorzy rozumieją różnie, ale dochodzą do tego samego wniosku. John MacArthur wyjaśnia, że zwykle oznacza ono pierwszeństwo rangi, prawa dziedzica. Matthew Henry rozumie je jako zrodzenie przed całym stworzeniem, biblijny sposób mówienia o wieczności. Żadne z tych odczytań nie czyni Chrystusa stworzeniem, bo fragment mówi, że przez Niego wszystko zostało stworzone.

Gdy Tomasz zobaczył zmartwychwstałego Jezusa, nazwał Go swoim Panem i swoim Bogiem (Jana 20:28). Komentarz Praktyczny do Nowego Testamentu zwraca uwagę, że tytuł Pan był w tradycji żydowskiej zastrzeżony dla Boga, a słowa Tomasza są pełnym wyznaniem boskiej godności Jezusa. To największe wyznanie, jakie może złożyć człowiek.

Co Jezus mówił o sobie

W Ewangelii Jana Jezus nazywa siebie światłością świata (Jana 8:12), dobrym pasterzem, który oddaje życie za owce (Jana 10:11), oraz zmartwychwstaniem i życiem (Jana 11:25). Odpuszczał też grzechy. Uczeni w Piśmie słusznie wiedzieli, że tylko Bóg może odpuszczać grzechy, ale mylili się, oskarżając Jezusa o bluźnierstwo (Marka 2:5–7). Człowiek, który odpuszcza grzechy, twierdzi, że jest Bogiem.

W noc przed śmiercią Jezus powiedział:

Rzekł mu Jezus: Jamci jest ta droga, i prawda, i żywot; żaden nie przychodzi do Ojca, tylko przez mię.

J 14:6 · Biblia Gdańska (1881)

Do Boga nie prowadzi wiele dróg, lecz jedna. William MacDonald dodaje, że Jezus nie tylko wskazuje drogę; On sam jest drogą, a zbawienie jest w Jego Osobie.

Paweł streszcza orędzie, które przyjęli pierwsi chrześcijanie: Chrystus umarł za nasze grzechy, został pogrzebany i zmartwychwstał trzeciego dnia, jak zapowiadało Pismo (1 Koryntian 15:3–4). O Jego cierpieniu i zmartwychwstaniu mówiły już takie miejsca Starego Testamentu jak Izajasz 53. Umarł nie za własne grzechy, lecz za nasze.

A ty za kogo Go uważasz?

W okolicach Cezarei Filipowej Jezus zapytał uczniów, za kogo uważają Go ludzie, a potem zadał to pytanie im samym:

I rzekł im: A wy kim mię być powiadacie? A odpowiadając Szymon Piotr rzekł: Tyś jest Chrystus, on Syn Boga żywego.

Mt 16:15–16 · Biblia Gdańska (1881)

Piotr odpowiada w imieniu całej Dwunastki. Nazywając Jezusa Chrystusem, ma na myśli długo oczekiwanego Króla, obiecanego w Starym Testamencie. Bóg żywy jest przeciwieństwem martwych bożków narodów.

Jan sam mówi, po co napisał swoją Ewangelię: aby czytelnicy uwierzyli w Jezusa jako Mesjasza i Syna Bożego i przez tę wiarę otrzymali życie (Jana 20:31). Taki jest cel całej księgi. Najlepszym sposobem, by samemu odpowiedzieć na pytanie Jezusa, jest przeczytać jedną z Ewangelii, na przykład Marka albo Jana, i szczerze poprosić Boga, by pokazał ci, kim jest Jezus.