Modlitwa poranna według Biblii
Biblia nie podaje stałej modlitwy porannej do odmawiania, ale pokazuje lud Boży, który zwraca się do Niego na początku dnia: Dawid modlił się rano i czekał na Bożą odpowiedź, a Jezus wstawał przed świtem, by modlić się w samotności. Modlitwa poranna może być prosta: podziękować Bogu za Jego nowe miłosierdzie, poprosić o prowadzenie i oddać Mu zaczynający się dzień.
Pismo Święte nie nakazuje określonej modlitwy o określonej godzinie. Ale raz po raz pokazuje wierzących, którzy spotykają się z Bogiem, gdy zaczyna się dzień, a komentatorzy czytają te fragmenty jako zaproszenie, nie przymus. Oto najważniejsze wersety o modlitwie porannej, ich znaczenie według komentarzy i krótka modlitwa, od której możesz zacząć dzień.
Modlitwa, zanim zacznie się dzień
Panie! rano usłysz głos mój; ranoć przedłożę modlitwę moję, i będę wyglądał pomocy.
Ps 5:4 · Biblia Gdańska (1881)
Dawid napisał ten psalm w czasie zagrożenia, gdy wrogowie rozpowiadali o nim kłamstwa. John MacArthur zauważa, że z powodu tych słów wielu nazywa Psalm 5 psalmem porannym. John Wesley rozumie je jako każdy poranek: gdy tylko Dawid się budzi, najpierw się modli.
Matthew Henry wyjaśnia, dlaczego poranek tak dobrze nadaje się do modlitwy. Jesteśmy wtedy świeży i wypoczęci, a jeszcze nie pochłonęły nas troski dnia. I właśnie rano modlitwa jest najbardziej potrzebna, gdy pomyślimy o pokusach i niebezpieczeństwach, które przyniesie dzień. Henry porównuje modlącego się do łucznika, który starannie celuje, a potem patrzy, czy trafił: tak i my zwracamy się do Boga i wyczekujemy Jego odpowiedzi. Charles Spurgeon ujął to jednym zdaniem: „Nie oglądaj twarzy człowieka, dopóki nie ujrzysz oblicza Boga”.
A bardzo rano przede dniem wstawszy, wyszedł i odszedł na puste miejsce, a tam się modlił.
Mk 1:35 · Biblia Gdańska (1881)
Dzień wcześniej Jezus nauczał w synagodze w Kafarnaum, a wieczorem uzdrowił wielu chorych (Marka 1:21–34). A jednak następnego ranka, gdy było jeszcze ciemno, poszedł na pustynne miejsce, aby się modlić. Komentarz praktyczny do Nowego Testamentu zauważa, że Jezus, pragnąc oddać się modlitwie, zwykle szukał samotności i wstawał bardzo wcześnie, gdy wszyscy jeszcze spali. William MacDonald podkreśla, że ta modlitwa coś Jezusa kosztowała: zrezygnował dla niej ze snu i wygody. Modlitwa, pisze, jest sprawą dyscypliny, a nie wygody. MacDonald łączy tę scenę ze Sługą Pana, którego Bóg budzi każdego ranka, aby słuchał (Izajasza 50:4).
Albert Barnes wyciąga z tego wniosek dla nas. Jeśli bezgrzeszny Syn Boży szukał Ojca przed początkiem dnia, to my potrzebujemy tego jeszcze bardziej, zanim świat zawładnie naszymi myślami.
Nowe miłosierdzie i prowadzenie na każdy poranek
Wielkie jest miłosierdzie Pańskie, żeśmy do szczętu nie zginęli; nie ustawają zaiste litości jego. Ale się na każdy poranek odnawiają; wielka jest prawda twoja.
Lm 3:22–23 · Biblia Gdańska (1881)
Te słowa powstały wśród ruin Jerozolimy, w księdze pełnej smutku. MacArthur wyjaśnia, że nawet w czasie sądu Boża miłość przymierza nigdy nie ustała, a Jego wierność ocaliła lud przed całkowitym zniszczeniem. Matthew Henry dodaje, że każdego ranka mamy świeże dowody Bożego współczucia.
To dobry początek porannej modlitwy. Jakikolwiek był wczorajszy dzień, nowy poranek przypomina, że Bóg nas nie porzucił.
Spraw, abym rano słyszał miłosierdzie twoje, bo w tobie ufam; oznajmij mi drogę, którąbym miał chodzić; bo do ciebie podnoszę duszę moję.
Ps 143:8 · Biblia Gdańska (1881)
Dawid modlił się tym psalmem, gdy ścigali go wrogowie; przekład grecki łączy go z buntem Absaloma. Barnes wyjaśnia, że „rano” oznacza tu wcześnie, z pierwszym światłem, jako pierwszą sprawę dnia. Dawid prosi o dwie rzeczy: by usłyszeć o Bożym miłosierdziu i poznać drogę, którą ma iść. Henry zauważa, że człowiek pobożny nie pyta o drogę najprzyjemniejszą, ale o właściwą, i prosi Boga nie tylko o pokazanie Jego woli, ale też o naukę jej wypełniania.
Te dwie prośby to prosty wzór na każdy poranek: pewność Bożej miłości i kierunek dla kroków nowego dnia.