Jak się modlić?
Módl się do Boga szczerze, jak do swojego Ojca, przychodząc do Niego przez Jezusa, a nie na podstawie własnych zasług. Traktuj Modlitwę Pańską jako wzór, przynoś Bogu z dziękczynieniem każdą potrzebę i troskę i wytrwale się módl.
Wiele osób chce się modlić, ale nie wie, od czego zacząć. Czy potrzebne są specjalne słowa, określona postawa albo święte miejsce? Jezus nie dał uczniom techniki modlitwy. Pokazał, z jakim sercem należy się modlić, i dał słowa, od których można zacząć.
Modlitwa to szczera rozmowa z Ojcem
W Kazaniu na górze Jezus ostrzegł przed dwoma błędami. Matthew Henry nazywa je próżną chwałą i wielomówstwem: modlić się po to, by podziwiali nas ludzie, i mnożyć słowa, jakby Boga można było przegadać.
A gdy się modlisz, nie bądź jako obłudnicy; albowiem się oni radzi w bóżnicach i na rogach ulic stojąc, modlą, aby byli widziani od ludzi; zaprawdę powiadam wam, iż odbierają zapłatę swoję. Ale ty, gdy się modlisz, wnijdź do komory swojej, a zawarłszy drzwi swoje, módl się Ojcu twemu, który jest w skrytości; a Ojciec twój, który widzi w skrytości, odda ci jawnie. A modląc się, nie bądźcie wielomówni, jako poganie; albowiem oni mniemają, że dla swojej wielomówności wysłuchani będą. Nie bądźcież tedy im podobni, gdyż wie Ojciec wasz, czego potrzebujecie, pierwej niżbyście wy go prosili.
Mt 6:5–8 · Biblia Gdańska (1881)
Komentarz Praktyczny do Nowego Testamentu zaznacza, że Jezus nie potępia modlitwy wspólnej ani kultu publicznego. O wartości modlitwy nie decyduje miejsce ani liczba słów, lecz postawa serca. To, że Ojciec wie, czego nam trzeba, nie czyni modlitwy zbędną: nadal mamy przedstawiać Mu nasze potrzeby.
Możemy przychodzić z ufnością nie dlatego, że jesteśmy dość dobrzy, ale dlatego, że Jezus jest naszym Arcykapłanem. Dlatego List do Hebrajczyków zaprasza wierzących, by śmiało przystępowali do tronu łaski (Hebrajczyków 4:16). Modlitwa w imię Jezusa (Jana 14:13) to nie formułka dodana na końcu. Według Johna MacArthura oznacza prośbę zgodną z Jego celami i chwałą, opartą na Jego zasługach, a nie na naszych.
Nawet gdy nie wiemy, co powiedzieć, nie jesteśmy sami. Paweł pisze, że Duch Święty wspiera nas w słabości i wstawia się za nami (Rzymian 8:26). Komentarz Praktyczny wyjaśnia, że nasza bezradność dotyczy zarówno tego, o co prosić, jak i tego, jak prosić, a Duch przychodzi nam z pomocą, nie zwalniając nas z własnego wysiłku.
Jezus dał nam wzór
Zaraz po tym ostrzeżeniu Jezus dał uczniom Modlitwę Pańską (Mateusza 6:9–13). Henry zauważa, że nie jesteśmy związani wyłącznie tymi słowami, ale bardzo dobrze jest się nimi modlić, jeśli czynimy to ze zrozumieniem. Modlitwa pokazuje też właściwy porządek:
- Najpierw chwała Boga. Pierwsze prośby dotyczą Boga: by święciło się Jego imię, przyszło Jego królestwo i działa się Jego wola na ziemi, jak w niebie. Komentarz Praktyczny podkreśla, że od uwielbienia powinna się zaczynać każda modlitwa.
- Potem nasze potrzeby. Dopiero wtedy prosimy o chleb powszedni, o przebaczenie, jak i my przebaczamy innym, oraz o ochronę przed pokusą i złem. Nic nie jest zbyt zwyczajne, by przynieść to Bogu.
Nie trzeba trzymać się tego porządku mechanicznie. Ale gdy nie wiesz, o co się modlić, daje ci punkt wyjścia. Każda prośba jest omówiona w artykule Modlitwa „Ojcze nasz”: tekst i znaczenie.