Cytaty z Biblii o lęku i zmartwieniach
Lęk bywa przelotnym zmartwieniem o jutro albo ciężarem, który nie odpuszcza tygodniami. Biblia mówi o jednym i drugim. Psalmiści przynoszą Bogu swoje kłębiące się myśli i obawy, a Jezus i apostołowie uczą, by nie dźwigać trosk w pojedynkę.
Pismo nie zakazuje zwykłej troski o życie i rodzinę. Komentarz praktyczny do Nowego Testamentu wyjaśnia, że Paweł nie zabrania gorliwej troski, a jedynie przesadnej, niepotrzebnego zadręczania się. Matthew Henry pisze podobnie: Jezus ostrzega przed niespokojnymi, nieufnymi troskami o sprawy doczesne, choć pewna dbałość o nie jest obowiązkiem.
Te wersety warto czytać powoli i zamieniać w modlitwę. Pomaga też podzielić się ciężarem z bliskimi albo z duszpasterzem. A jeśli lęk nie mija lub staje się ciężki, mądrze jest porozmawiać także z lekarzem lub terapeutą.
Bóg zna twoje niespokojne myśli
W wielkości utrapienia mego, we wnętrznościach moich, pociechy twoje rozweselały duszę moję.
Ps 94:19 · Biblia Gdańska (1881)
Psalm powstał, gdy bezbożni gnębili lud Boży. Hebrajskie słowo oddane jako „myśli” oznacza myśli splątane i niespokojne, jak gałęzie targane wiatrem. Pośród nich myśl o Bogu i Jego obietnicach dawała psalmiście ukojenie.
Wyszpieguj mię, Boże! a poznaj serce moje; doświadcz mię, a poznaj myśli moje, I obacz, jeźli droga odporności jest we mnie, a prowadź mię drogą wieczną.
Ps 139:23–24 · Biblia Gdańska (1881)
Pada tu to samo hebrajskie słowo na niespokojne myśli. Albert Barnes widzi w tym modlitwę o szczerość: Dawid prosi Boga, by zbadał jego serce, tak aby nie łudził się co do siebie, i by odwiódł go od złej drogi na drogę wieczną.
Któregokolwiek mię dnia strach ogarnia, ja w tobie ufam.
Ps 56:4 · Biblia Gdańska (1881)
Według nagłówka Dawid napisał ten psalm, gdy Filistyni pojmali go w Gat (1 Samuela 21:10–15). Wrogowie nękali go codziennie, a on codziennie, gdy przychodził strach, wybierał zaufanie Bogu.
Wrzuć na Pana brzemię twoje, a on cię opatrzy, i nie dopuści, aby się na wieki zachwiać miał sprawiedliwy. Ale ich ty, o Boże! wepchniesz w dół zginienia; mężowie krwawi i zdradliwi nie dojdą do połowy dni swoich; ale ja w tobie nadzieję mieć będę.
Ps 55:23 · Biblia Gdańska (1881)
Dawid napisał ten psalm po zdradzie bliskiego przyjaciela. Te słowa kieruje najpierw do własnej duszy, a potem do wszystkich, którzy cierpią podobnie. Bóg może na jakiś czas dopuścić, by sprawiedliwy się zachwiał, ale nie da mu upaść na zawsze.
Jezus mówi o naszych troskach
Spojrzyjcie na ptaki niebieskie, iż nie sieją ani żną, ani zbierają do gumien, a wżdy Ojciec wasz niebieski żywi je; izali wy nie jesteście daleko zacniejsi nad nie?
Mt 6:26 · Biblia Gdańska (1881)
Jezus wnioskuje od mniejszego do większego: ptaki nie sieją, a Ojciec je karmi, Jego dzieci znaczą zaś dla Niego o wiele więcej. Nie jest to usprawiedliwienie lenistwa: trzeba pracować, ale bez lękliwej nieufności.
Przetoż nie troszczcie się o jutrzejszy dzień: albowiem jutrzejszy dzień troskać się będzie o swoje potrzeby. Dosyćci ma dzień na swojem utrapieniu.
Mt 6:34 · Biblia Gdańska (1881)
Komentarz praktyczny podkreśla, że nie chodzi tu o życie bezmyślne i niczego nieprzewidujące, lecz o to, by nie wątpić, że Bóg pomyśli o nas jutro tak, jak pomyślał dzisiaj. Dziś mamy jak najlepiej wypełnić Jego wolę.
Pójdźcie do mnie wszyscy, którzyście spracowani i obciążeni, a Ja wam sprawię odpocznienie;
Mt 11:28 · Biblia Gdańska (1881)
Słowa pociechy są skierowane do maluczkich, utrudzonych i obciążonych. Najcięższym brzemieniem jest wina i moc grzechu: Jezus daje odpoczynek przede wszystkim duszy, przebaczając i odnawiając.
Pokój zostawuję wam, pokój on mój daję wam; nie jako daje świat, ja wam daję; niechże się nie trwoży serce wasze, ani się lęka.
J 14:27 · Biblia Gdańska (1881)
W noc przed śmiercią Jezus użył zwykłego żydowskiego pożegnania „pokój”, ale w Jego ustach był to dar, a nie tylko życzenie. Pokój, który daje świat, nie nasyca i nie trwa długo.
Powierz Bogu każdą troskę
Nie troszczcie się o żadną rzecz, ale we wszystkiem przez modlitwę i prośbę z dziękowaniem żądności wasze niech będą znajome u Boga. A pokój Boży, który przewyższa wszelki rozum, będzie strzegł serc waszych i myśli waszych w Chrystusie Jezusie.
Flp 4:6–7 · Biblia Gdańska (1881)
Paweł zakazuje zamartwiania się, nie troski o obowiązki, i podaje lekarstwo: modlitwę z dziękczynieniem. Według Komentarza praktycznego pokój, który wtedy przychodzi, to poczucie bezpieczeństwa i pojednania z Bogiem, dar Ducha Świętego. Strzeże on serca i myśli jak straż miasta.
Wszystko staranie wasze wrzuciwszy na niego, gdyż on ma pieczę o was.
1 P 5:7 · Biblia Gdańska (1881)
Piotr przejmuje te słowa z Psalm 55:23. Komentarz praktyczny zaznacza, że kto powierza Bogu swoje kłopoty, nie dostaje gwarancji spełnienia życzeń, ale pewność, że Bóg pokieruje jego życiem w swojej dobroci.
Człowieka spolegającego na tobie zachowywasz w pokoju, w pokoju mówię: bo w tobie ufa.
Iz 26:3 · Biblia Gdańska (1881)
Te słowa należą do pieśni odkupionego ludu Bożego. Po hebrajsku „doskonały pokój” to dosłownie „pokój, pokój”: powtórzenie oznacza pokój pełny i trwały dla tego, czyj umysł z ufnością opiera się na Bogu.
Albowiem pewienem tego, iż ani śmierć, ani żywot, ani Aniołowie, ani księstwa, ani mocarstwa, ani teraźniejsze ani przyszłe rzeczy, Ani wysokość, ani głębokość, ani żadne insze stworzenie nie będzie nas mogło odłączyć od miłości Bożej, która jest w Jezusie Chrystusie, Panu naszym.
Rz 8:38–39 · Biblia Gdańska (1881)
Paweł pisał to do chrześcijan, którym groziły prześladowania i śmierć. Jest w pełni przekonany, że nic w życiu, w śmierci ani w całym stworzeniu nie odłączy wierzących od Bożej miłości w Chrystusie.
Nie musisz dźwigać swoich trosk sam: Bóg zaprasza, by przynosić je do Niego tak często, jak trzeba.