Cytaty z Biblii na pocieszenie

Każdy przechodzi okresy, gdy życie wydaje się zbyt ciężkie: strata, choroba, samotność, porażka albo niepokój, który nie odpuszcza. Biblia nie udaje, że takie chwile są łatwe. Wiele psalmów napisali ludzie, którzy płakali i wołali do Boga pośród niebezpieczeństwa i żałoby.

W takich chwilach Biblia nie proponuje szybkiego rozwiązania, lecz samego Boga. On zbliża się do ludzi o złamanym sercu, Jezus zaprasza do siebie zmęczonych, a Duch Święty został dany, by pozostawać z wierzącymi. Boża pociecha nie zawsze zabiera kłopot, ale sprawia, że nie mierzymy się z nim sami.

Te wersety można czytać powoli, modlić się nimi i mieć je zawsze pod ręką. Jeśli ból wydaje się nie do uniesienia, podziel się nim z kimś, komu ufasz: z przyjacielem, z pastorem, a gdy trzeba, ze specjalistą, który może pomóc.

Bóg jest blisko w najciemniejszej dolinie

Choćbym też chodził w dolinie cienia śmierci, nie będę się bał złego, albowiemeś ty ze mną; laska twoja, i kij twój, te mię cieszą.

Ps 23:4 · Biblia Gdańska (1881)

Ciemna dolina śmierci to najgłębsza ciemność, miejsce pełne niebezpieczeństw. Laska i kij to narzędzia pasterza, którymi prowadzi i broni owiec, dlatego obecność Pasterza odbiera strach (Psalm 23).

Bliski jest Pan tym, którzy są skruszonego serca, a utrapionych w duchu zachowuje.

Ps 34:19 · Biblia Gdańska (1881)

Bóg, który mieszka na wysokości i w świętości, pochyla się nad tymi, których serce jest złamane i którzy uniżają się przed Nim (Izajasza 57:15).

Gdy pójdziesz przez wody, będę z tobą, a jeźli przez rzeki, nie zaleją cię; pójdzieszli przez ogień, nie spalisz się, a płomień nie imie się ciebie.

Iz 43:2 · Biblia Gdańska (1881)

Te obietnice zostały najpierw dane Izraelowi, któremu groziła niewola babilońska. Bóg nie obiecuje życia bez głębokich wód i ognia, ale obiecuje być ze swoim ludem pośród nich, by nieszczęście go nie zniszczyło.

Czuła troska Boga

Jako ten, którego cieszy matka jego, tak Ja was cieszyć będę; a tak w Jeruzalemie uciechy miewać będziecie.

Iz 66:13 · Biblia Gdańska (1881)

Bóg porównuje swoją pociechę do matki pocieszającej dziecko. Obietnica jest skierowana do tych, którzy drżeli przed Jego słowem i byli za to wyszydzani przez własnych rodaków.

Izali może zapomnieć niewiasta niemowlątka swego, aby się nie zlitowała nad płodem żywota swego? A choćby też i one zapomniały, wszakże Ja ciebie nie zapomnę.

Iz 49:15 · Biblia Gdańska (1881)

Tuż wcześniej Syjon skarży się, że Pan go opuścił i zapomniał o nim (Izajasza 49:14). Bóg odpowiada: matka mogłaby zapomnieć o swoim dziecku, ale On nigdy nie zapomni o swoim ludzie.

Tyś tułanie moje policzył; zbierzże też łzy moje w wiadro twe; izaż nie są spisane w księgach twoich?

Ps 56:9 · Biblia Gdańska (1881)

John MacArthur pisze, że ten psalm powstał prawdopodobnie wtedy, gdy Filistyni pojmali Dawida w Gat. Matthew Henry zauważa, że Dawid pocieszał się tym, iż Bóg liczy każdą jego tułaczkę i każdą łzę i przechowuje je jak w bukłaku i w księdze.

Jezus daje odpoczynek

Pójdźcie do mnie wszyscy, którzyście spracowani i obciążeni, a Ja wam sprawię odpocznienie; Weźmijcie jarzmo moje na się, a uczcie się ode mnie, żem Ja cichy i pokornego serca; a znajdziecie odpocznienie duszom waszym;

Mt 11:28–29 · Biblia Gdańska (1881)

Komentarz Praktyczny do Nowego Testamentu podkreśla, że te słowa pociechy są skierowane szczególnie do maluczkich, ubogich, utrudzonych i obciążonych. Kto przychodzi do Jezusa, bierze Jego jarzmo i uczy się Jego łagodności i pokory, znajduje ukojenie dla duszy.

A ja prosić będę Ojca, a innego pocieszyciela da wam, aby z wami mieszkał na wieki, Onego Ducha prawdy, którego świat przyjąć nie może; bo go nie widzi, ani go zna; lecz wy go znacie, gdyż u was mieszka i w was będzie. Nie zostawię was sierotami, przyjdę do was.

J 14:16–18 · Biblia Gdańska (1881)

W noc przed śmiercią Jezus obiecał uczniom Ducha Świętego. Greckie słowo przetłumaczone jako Pocieszyciel oznacza kogoś wezwanego na pomoc, Pomocnika tego samego rodzaju co Jezus, który zajmie Jego miejsce i pozostanie z nimi na zawsze.

Albowiem nie mamy najwyższego kapłana, który by nie mógł z nami cierpieć krewkości naszych, lecz skuszonego we wszystkiem na podobieństwo nas, oprócz grzechu. Przystąpmyż tedy z ufnością do tronu łaski, abyśmy dostąpili miłosierdzia i łaskę znaleźli ku pomocy czasu przygodnego.

Hbr 4:15–16 · Biblia Gdańska (1881)

Jezus był doświadczony we wszystkim tak jak my, ale bez grzechu, dlatego naprawdę współczuje naszym słabościom. Dzięki Niemu możemy śmiało przystępować do tronu łaski i znajdować pomoc, gdy jej potrzebujemy.

Pociecha, która prowadzi do nadziei

Błogosławiony niech będzie Bóg i Ojciec Pana naszego, Jezusa Chrystusa, Ojciec miłosierdzia a Bóg wszelkiej pociechy, Który nas cieszy w każdym ucisku naszym, abyśmy i my cieszyć mogli i tych, którzy są w jakimkolwiek ucisku, tąż pociechą, którą my sami pocieszeni bywamy od Boga.

2 Kor 1:3–4 · Biblia Gdańska (1881)

Wszelkie miłosierdzie i pociecha pochodzą od Boga, a On pociesza nas po to, byśmy i my mogli pocieszać innych w ich utrapieniach. Paweł pisał to po niebezpieczeństwie, w którym zwątpił, czy przeżyje (2 Koryntian 1:8). Komentarz Praktyczny wspomina, że wielu dawnych egzegetów widziało tu chorobę, ale za bardziej prawdopodobne uważa trudności i prześladowania związane z pracą apostolską w Azji.

Albowiem, (bracia!) mam za to, iż utrapienia teraźniejszego czasu nie są godne onej przyszłej chwały, która się ma objawić w nas.

Rz 8:18 · Biblia Gdańska (1881)

Paweł nie umniejsza cierpienia, ale stawia je obok tego, co nadejdzie: zmartwychwstania i pełnego upodobnienia do Chrystusa. Przy tej chwale obecne cierpienia nic nie znaczą.

I otrze Bóg wszelką łzę z oczów ich; a śmierci więcej nie będzie, ani smutku, ani krzyku, ani boleści nie będzie; albowiem pierwsze rzeczy pominęły.

Ap 21:4 · Biblia Gdańska (1881)

Biblia kończy się tą obietnicą o nowym niebie i nowej ziemi. Sam Bóg otrze każdą łzę, a śmierci, smutku i bólu już nigdy nie będzie.

Cokolwiek dziś dźwigasz, możesz to przynieść Bogu w modlitwie: On jest blisko i troszczy się o ciebie.