Czy mogę mieć pewność zbawienia?
Tak. Biblia mówi, że Bóg chce, aby wierzący wiedzieli, że mają życie wieczne, i opiera tę pewność na obietnicy Chrystusa oraz na mocy Boga, który strzeże swoich, a nie na uczuciach czy zasługach.
Wielu szczerych chrześcijan przeżywa czas wątpliwości. Wierzą w Jezusa, a jednak pytają: czy wierzę dość mocno, czy moje grzechy wszystkiego nie przekreśliły, czy wytrwam do końca? Biblia nie unika tych pytań i nie zostawia ich bez odpowiedzi.
Bóg chce, żebyś wiedział
Apostoł Jan wprost mówi, po co napisał swój pierwszy list.
Te rzeczy napisałem wam, którzy wierzycie w imię Syna Bożego, żebyście wiedzieli, iż macie żywot wieczny, i abyście wierzyli w imię Syna Bożego.
1 J 5:13 · Biblia Gdańska (1881)
Komentarz praktyczny do Nowego Testamentu widzi w tym wersecie podsumowanie całego wywodu: autor chce zapewnić adresatów, że mają życie wieczne, a jednocześnie pokazać, jak ważne jest trwanie w niezachwianej wierze wśród fałszywych nauk. John MacArthur wyjaśnia, że Ewangelia Jana miała doprowadzić niewierzących do wiary, a list miał dać wierzącym pewność, że posiadają życie wieczne. William MacDonald dodaje, że ta pewność płynie ze Słowa Bożego: nie trzeba zgadywać ani błądzić po omacku, bo zbawienie nie jest prawdopodobieństwem.
Dlaczego pewność spoczywa na Chrystusie, a nie na tobie
Sam Jezus mówi o teraźniejszości i przyszłości wierzącego.
Zaprawdę, zaprawdę powiadam wam: Kto słowa mego słucha i wierzy onemu, który mię posłał, ma żywot wieczny i nie przyjdzie na sąd, ale przeszedł z śmierci do żywota.
J 5:24 · Biblia Gdańska (1881)
Komentarz praktyczny wyjaśnia, że na wierzących ostateczny wyrok już zapadł: przeszli oni ze sfery śmierci do życia i nie podlegają sądowi w jego strasznych skutkach. Jeśli życie wieczne jest darem otrzymanym przez wiarę, a nie zapłatą za wysiłek (Efezjan 2:8–9), nie można go stracić z powodu niedoskonałości w jakiś zły dzień.
Jeszcze bardziej osobiście brzmi obietnica o owcach, które słyszą głos Chrystusa i idą za Nim.
Owce moje głosu mego słuchają, a ja je znam i idą za mną; A ja żywot wieczny daję im i nie zginą na wieki, ani ich żaden wydrze z ręki mojej. Ojciec mój, który mi je dał, większy jest nad wszystkie, a żaden nie może ich wydrzeć z ręki Ojca mego.
J 10:27–29 · Biblia Gdańska (1881)
MacArthur zauważa, że bezpieczeństwo owiec spoczywa na Pasterzu, który ma moc je zachować, a za Nim stoi Ojciec, panujący nad wszystkim. Nazywa to najmocniejszą obietnicą pełnego bezpieczeństwa każdego prawdziwego chrześcijanina. MacDonald dodaje, że to życie nie zależy od postępowania owiec. Komentarz praktyczny zwraca uwagę, że te słowa mówią o sytuacji ostatecznej i nie rozstrzygają kwestii wierności człowieka; ten, kto zbliża się do ciemności i staje się niewierny, pokazuje, że jego wiara nie była pełna.