Jak zostać zbawionym?
Krótka odpowiedźBiblia uczy, że jesteśmy zbawieni z łaski Bożej przez wiarę w Jezusa Chrystusa, a nie dzięki własnym dobrym uczynkom. Kto odwraca się od grzechu, ufa, że Jezus umarł za jego grzechy i zmartwychwstał, i wyznaje Go jako Pana, otrzymuje przebaczenie i życie wieczne.
Niewiele pytań jest ważniejszych od tego. W Dziejach Apostolskich strażnik więzienny w Filippi, wstrząśnięty
nocnym trzęsieniem ziemi, padł przed Pawłem i Sylasem i zapytał właśnie o to: co ma czynić, aby być zbawionym
(Dzieje Apostolskie 16:30). Odpowiedź była krótka i jasna:
A oni rzekli: Wierz w Pana Jezusa Chrystusa, a będziesz zbawiony, ty i dom twój.
Dz 16:31 · Biblia Gdańska (1881)
William MacDonald zauważa, że strach strażnika o posadę ustąpił głębszemu lękowi: zobaczył siebie jako grzesznika
przed Bogiem. Od tego zaczyna się zbawienie. Słowa „i dom twój” nie znaczą, że jego rodzina zostanie zbawiona
automatycznie; jego domownicy zostaną zbawieni tą samą drogą — przez wiarę.
Dlaczego potrzebujemy zbawienia
Biblia uczciwie mówi o kondycji człowieka.
Albowiem wszyscy zgrzeszyli i nie dostaje im chwały Bożej.
Rz 3:23 · Biblia Gdańska (1881)
Słowo „grzech” niesie obraz chybienia celu: myśli, słowa czy czyny, które nie dosięgają Bożej świętości. Paweł
właśnie pokazał, że dotyczy to zarówno Żydów, jak i pogan. Grzech oddziela nas od świętego Boga (Izajasza 59:2) i
prowadzi do śmierci.
Albowiem zapłata za grzech jest śmierć; ale dar z łaski Bożej jest żywot wieczny, w Chrystusie Jezusie, Panu naszym.
Rz 6:23 · Biblia Gdańska (1881)
„Zapłata” to tu żołd żołnierza: śmierć jest tym, na co grzech uczciwie zapracował. Życie wieczne jest czymś
przeciwnym: nigdy nie jest zapłatą za naszą dobroć, lecz darem. Werset zestawia dwóch panów, dwa sposoby zapłaty i
dwa skutki, a dar jest tylko w Chrystusie Jezusie, naszym Panu.
Co Bóg uczynił w Jezusie
Zbawienie zaczyna się od Boga, a nie od nas. Z miłości posłał On swojego Syna.
Albowiem tak Bóg umiłował świat, że Syna swego jednorodzonego dał, aby każdy, kto weń wierzy, nie zginął, ale miał żywot wieczny.
J 3:16 · Biblia Gdańska (1881)
Chrystus raz cierpiał za grzechy, sprawiedliwy za niesprawiedliwych, aby nas przyprowadzić do Boga
(1 Piotra 3:18). Trzeciego dnia zmartwychwstał (1 Koryntian 15:3–4). Zmartwychwstanie jest Bożym
potwierdzeniem, że Chrystus dokończył dzieła naszego zbawienia, a wymagania Boga zostały w pełni spełnione.
Dlatego Biblia mówi, że zbawienie jest tylko w Jezusie. On jest drogą do Ojca (Jana 14:6) i nie ma innego
imienia, przez które moglibyśmy być zbawieni (Dzieje Apostolskie 4:12).
Zbawieni z łaski przez wiarę
Wielu sądzi, że do nieba trafia ten, kto jest wystarczająco dobry, przestrzega religijnych zasad albo robi więcej
dobra niż zła. Biblia mówi coś przeciwnego.
Albowiem łaską jesteście zbawieni przez wiarę, i to nie jest z was, dar to Boży jest; Nie z uczynków, aby się kto nie chlubił.
Ef 2:8–9 · Biblia Gdańska (1881)
Łaska to niezasłużona przychylność Boga. Komentarz praktyczny do Nowego Testamentu podkreśla, że łaska jest darmowa:
otrzymujemy ją przez wiarę, ale i ta wiara jest darem Bożym, a nie wypełnianiem Prawa przez uczynki. Podobnie
rozumie to John MacArthur. Dlatego nikt nie może się chlubić. Bóg zbawia nas nie z powodu uczynków
sprawiedliwości, które byśmy spełnili, lecz z miłosierdzia (Tytusa 3:5).
Wiara, która zbawia, to więcej niż zgoda na fakty o Bogu. Także demony wierzą, że Bóg jest jeden, i drżą
(Jakuba 2:19). Wiara to osobiste zaufanie Jezusowi i temu, co uczynił, i idzie w parze z nawróceniem, czyli
odwróceniem się od grzechu ku Bogu. Jezus zaczął swoje nauczanie od wezwania do nawrócenia i wiary w ewangelię
(Marka 1:15).
Jak odpowiedzieć dzisiaj
Paweł streszcza odpowiedź wiary w Liście do Rzymian:
Że jeźlibyś usty wyznał Pana Jezusa i uwierzyłbyś w sercu twojem, że go Bóg z martwych wzbudził, zbawiony będziesz. Albowiem sercem wierzono bywa ku sprawiedliwości, ale się usty wyznanie dzieje ku zbawieniu.
Rz 10:9–10 · Biblia Gdańska (1881)
MacArthur wyjaśnia, że wyznać Jezusa jako Pana to nie tylko przyznać, że jest Panem wszechświata, bo to przyznają
nawet demony, ale przyjąć Go jako swojego własnego Pana. Należą do tego nawrócenie, zaufanie Mu jako Zbawicielowi i
poddanie się Jemu. Wierzyć, że Bóg wskrzesił Go z martwych, to ufać, że Jego dzieło dla ciebie jest dokonane.
Komentatorzy rozkładają akcenty różnie: MacDonald widzi w wyznaniu ustami naturalny owoc już otrzymanego zbawienia,
a New Geneva Study Bible podkreśla, że Paweł łączy zarówno wiarę, jak i wyznanie ze sprawiedliwością i zbawieniem.
Obietnica dotyczy każdego, kto wzywa imienia Pańskiego (Rzymian 10:13).
Nie ma magicznej formuły. Możesz po prostu porozmawiać z Bogiem własnymi słowami: przyznać, że grzeszyłeś,
podziękować Mu, że Jezus umarł i zmartwychwstał za ciebie, poprosić o przebaczenie i powiedzieć, że teraz ufasz
Jezusowi i chcesz za Nim iść.
Ci, którzy zaufali Chrystusowi, mogą wiedzieć, że mają życie wieczne — nie dlatego, że tak czują, ale dlatego, że
Bóg to obiecał.
Te rzeczy napisałem wam, którzy wierzycie w imię Syna Bożego, żebyście wiedzieli, iż macie żywot wieczny, i abyście wierzyli w imię Syna Bożego.
1 J 5:13 · Biblia Gdańska (1881)
Jan napisał Ewangelię, aby ludzie uwierzyli (Jana 20:31), a ten list, aby wierzący byli pewni, że mają życie
wieczne. Pewność opiera się na tym, co powiedział Bóg.
Zbawienie to początek nowego życia, a nie koniec drogi. Dobre uczynki nie zbawiają, ale przychodzą jako owoc
zbawienia — życie, które Bóg przygotował dla swojego ludu (Efezjan 2:10). Czytaj Biblię, módl się, znajdź
kościół, który naucza Słowa Bożego, i przyjmij chrzest, jak Jezus nakazał swoim uczniom (Mateusza 28:19).