Czym jest łaska Boża?

Łaska to jedno z kluczowych słów Nowego Testamentu. W codziennej mowie kojarzy się z wdziękiem albo z ułaskawieniem. W Biblii oznacza przychylność Boga wobec ludzi, którzy na nią nie zasłużyli i nigdy by nie zasłużyli: Jego darmową życzliwość okazaną w odkupieniu.

Kluczem jest różnica między zapłatą a prezentem. Zapłatę dostaje się, bo się na nią zapracowało; prezent — bo ktoś chciał go dać. Paweł przeprowadza dokładnie takie porównanie: grzech płaci śmiercią, a życie wieczne jest darem Boga (Rzymian 6:23).

Łaska to dar, na który nie można zapracować

Najjaśniej o łasce mówi Paweł w Liście do Efezjan.

Albowiem łaską jesteście zbawieni przez wiarę, i to nie jest z was, dar to Boży jest; Nie z uczynków, aby się kto nie chlubił.
Ef 2:8–9 · Biblia Gdańska (1881)

Komentarz praktyczny do Nowego Testamentu podkreśla tu podstawową zasadę Pawła: darmowość łaski. Otrzymujemy ją przez wiarę, ale i wiara jest darem Bożym, a nie wypełnianiem Prawa przez uczynki. Wiara nie jest zapłatą. A skoro nikt nie zapracowuje na zbawienie, nikt nie może się nim chlubić: najbardziej szanowany człowiek i największy grzesznik przychodzą do Boga na tych samych warunkach.

To ważne, bo Biblia uczciwie mówi o naszym stanie: wszyscy zgrzeszyli. I zaraz potem ogłasza, co uczynił Bóg.

Albowiem wszyscy zgrzeszyli i nie dostaje im chwały Bożej. A bywają usprawiedliwieni darmo z łaski jego przez odkupienie, które się stało w Chrystusie Jezusie.
Rz 3:23–24 · Biblia Gdańska (1881)

„Darmo” to to samo greckie słowo, którego gdzie indziej używa się o czymś otrzymanym bez zapłaty. „Usprawiedliwić” było terminem sądowym: sędzia ogłasza człowieka sprawiedliwym. John MacArthur wyjaśnia, że Bóg przeniósł winę wierzącego na Chrystusa w Jego ofiarnej śmierci, a wierzącemu przypisuje sprawiedliwość Chrystusa. Łaska nie znaczy więc, że Bóg przymyka oczy na grzech. Ukarał grzech w Jezusie i dlatego może usprawiedliwić winnego, pozostając sprawiedliwym (Rzymian 3:26). A uczynił to z miłości: Chrystus umarł za nas, gdy byliśmy jeszcze grzesznikami (Rzymian 5:8).

Paweł mówi też, że łaski i zasługi nie da się połączyć: jeśli z łaski, to już nie z uczynków (Rzymian 11:6). Chodzi tam o resztkę wybraną przez Boga, ale Matthew Henry wyprowadza z tego ogólną zasadę: zbawienie od początku do końca jest albo z łaski, albo z należności, i tych dwóch dróg nie można zmieszać.

Łaska ma twarz: Jezus Chrystus

Łaska nie jest tylko ideą. Jan zestawia prawo dane przez Mojżesza z łaską i prawdą, które przyszły przez Jezusa Chrystusa (Jana 1:17). Prawo pokazywało, co dobre, i obnażało grzech, ale nie dawało siły, by postępować dobrze. W Jezusie Bóg zbliżył się do ludzi, którzy byli od Niego daleko, i w końcu oddał za nich życie.

Albowiem okazała się łaska Boża, zbawienna wszystkim ludziom,
Tt 2:11 · Biblia Gdańska (1881)

MacArthur i William MacDonald zgodnie zauważają, że „łaska Boża” to tu sam Jezus Chrystus, łaska w osobie: objawiła się, gdy przyszedł na świat i wydał samego siebie za nasze grzechy. „Wszystkim ludziom” znaczy, że łaska nie jest ograniczona do żadnej grupy: w poprzednich wersetach Paweł zwracał się do starszych i młodych, mężczyzn i kobiet, wolnych i niewolników.

Paweł od razu dodaje, że ta sama łaska, która zbawia, także wychowuje. MacDonald nazywa ją szkołą świętości, w której wierzący uczą się mówić „nie” bezbożności i światowym pożądliwościom oraz żyć trzeźwo, sprawiedliwie i pobożnie już teraz (Tytusa 2:12).

To odpowiedź na częstą obawę: skoro zbawienie jest darmowe, czy ma znaczenie, jak żyjemy? Paweł sam stawia to pytanie i odpowiada stanowczym „nie” (Rzymian 6:1–2). Wolność łaski to wolność do posłuszeństwa Bogu, a nie pozwolenie na grzech. Dobre uczynki nie zbawiają, ale Bóg przygotował je dla tych, których zbawia (Efezjan 2:10). Są owocem łaski, a nie jej ceną.

Łaska to siła na każdy dzień

Łaska nie kończy się w chwili, gdy człowiek przychodzi do wiary. Paweł cierpiał z powodu czegoś, co nazwał ościeniem w ciele, i trzy razy prosił Pana, by go od tego uwolnił. Nie wiemy, co to było, ale znamy odpowiedź.

Ale mi rzekł: Dosyć masz na łasce mojej; albowiem moc moja wykonywa się w słabości. Raczej się tedy więcej chlubić będę z krewkości moich, aby we mnie mieszkała moc Chrystusowa.
2 Kor 12:9 · Biblia Gdańska (1881)

Bóg nie usunął próby, ale obiecał łaskę, która wystarczy na cały jej czas. MacArthur zauważa, że „wystarczy” stoi w czasie teraźniejszym: łaski wystarcza nieustannie. Komentarz praktyczny do Nowego Testamentu dodaje, że właśnie przez pokonywanie codziennych trudności doskonaliła się apostolska moc Pawła. Paweł pisał do kościoła, na którym wrażenie robili chełpliwi nauczyciele, i odpowiadał im, chlubiąc się słabością, bo i Chrystus został ukrzyżowany w słabości.

Dlatego List do Hebrajczyków zachęca, by z ufnością przystępować do tronu łaski i znaleźć pomoc we właściwym czasie (Hebrajczyków 4:16). Paweł mówił, że jest tym, kim jest, z łaski Bożej, a nawet jego praca była w istocie łaską Bożą, która działała z nim (1 Koryntian 15:10).

Co łaska oznacza dla ciebie

Łaska zmienia położenie człowieka przed Bogiem. Nikt nie musi najpierw uporządkować swojego życia ani udowodnić, że jest dość dobry. Przez wiarę w Jezusa Chrystusa łaska daje pokój z Bogiem i pewną nadzieję (Rzymian 5:1–2).

Łaska zmienia też stosunek do innych. Kto wie, że sam otrzymał niezasłużoną dobroć, uczy się przebaczać tak, jak Bóg w Chrystusie przebaczył jemu (Efezjan 4:32). I w łasce trzeba wzrastać przez całe życie (2 Piotra 3:18).

Drogą do przyjęcia Bożej łaski nie jest większy wysiłek, lecz zaufanie Chrystusowi: przyznanie się do swojej potrzeby, uwierzenie, że On umarł i zmartwychwstał za nas, i przyjęcie tego, co Bóg daje darmo.