Czy zwierzęta trafiają do nieba?
Biblia nie mówi, czy nasze zwierzęta będą w niebie. Pokazuje, że Bóg troszczy się o każde zwierzę i obiecuje odnowić całe stworzenie, więc wielu chrześcijan ma taką nadzieję, ale o żadnym konkretnym zwierzaku Pismo nic nie obiecuje.
Kto kochał psa, kota albo konia, wie, jak trudno go stracić, i wielu pyta, czy jeszcze zobaczy swojego pupila. To uczciwe i bardzo ludzkie pytanie. Biblia nie odpowiada na nie wprost. Mówi jednak o zwierzętach, śmierci i nowym stworzeniu dość, byśmy mogli myśleć o tym z nadzieją i nie twierdzić więcej, niż powiedział Bóg.
Bóg troszczy się o zwierzęta, które stworzył
Zwierzęta nie są dla Boga przypadkiem. W psalmie Dawida o Panu mówi się:
Sprawiedliwość twoja, jako góry najwyższe; sądy twoje, jako przepaść wielka; ludzie i zwierzęta zachowuje, Panie!
Ps 36:7 · Biblia Gdańska (1881)
MacArthur zauważa, że te przymioty Boga są niezmierzone, a MacDonald, że Jego sprawiedliwość jest stała i całkowicie godna zaufania jak wielkie góry. Ten sam werset mówi, że ten Bóg ocala człowieka i zwierzę: ta sama ręka, która nas podtrzymuje, podtrzymuje także je.
Nie mówi to, co dzieje się ze zwierzęciem po śmierci. Mówi jednak, kim jest Bóg: widzi i podtrzymuje stworzenia, które uczynił. Nasz smutek po zwierzaku nie jest głupi, jest małym echem Jego własnej troski o nie.
Czego Biblia nie mówi
Jedyne miejsce, które porównuje śmierć ludzi i zwierząt, jest trzeźwe:
Bo przypadek synów ludzkich, i przypadek bydła, jest przypadek jednaki. Jako umiera ono, tak umiera i ten, i ducha jednakiego wszyscy mają, a nie ma człowiek nic więcej nad bydlę; bo wszystko jest marność. Wszystko to idzie na jedno miejsce; a wszystko jest z prochu, i wszystko się zaś w proch obraca. A któż wie, że duch synów ludzkich wstępuje w górę? a duch bydlęcy, że zstępuje pod ziemię?
Koh 3:19–21 · Biblia Gdańska (1881)
MacArthur wyjaśnia, że Salomon nie mówi tu o wiecznych losach, lecz o tym, co łączy całe ziemskie ciało: koniec człowieka i zwierzęcia na ziemi to śmierć. Zarazem, jak pisze, Bóg stworzył duszę ludzką jako nieśmiertelną. MacDonald dodaje, że pytanie z wersetu 21 jest pytaniem człowieka, a nie boską pewnością, a z Nowego Testamentu wiemy, że duch wierzącego po śmierci będzie z Chrystusem.
Z tego widać najważniejsze. Biblia jasno uczy, że człowiek jest stworzony na obraz Boży i dla wieczności. Czy zwierzęta mają taki sam wieczny los, o tym nie mówi ani „tak”, ani „nie”. Tu Pismo po prostu milczy.