Cytaty z Biblii o zmartwychwstaniu
Zmartwychwstanie Jezusa to punkt zwrotny całej biblijnej historii. Trzeciego dnia po ukrzyżowaniu grób był pusty, a zmartwychwstały Pan ukazał się uczniom. Na tym wydarzeniu opierało się wszystko, co potem głosili apostołowie.
Pismo nie przedstawia zmartwychwstania jako symbolu ani pięknej idei. Naprawdę się wydarzyło, zostało zapowiedziane w Starym Testamencie i potwierdzone przez wielu świadków. Paweł pisze nawet, że gdyby Chrystus nie zmartwychwstał, wiara chrześcijan byłaby daremna. Ale zmartwychwstał, i dla tych, którzy do Niego należą, śmierć nie jest już końcem.
Poniższe wersety mówią o pustym grobie, o nowym życiu, które zmartwychwstanie daje już teraz, i o nadziei na przyszłość. O wydarzeniach przed Wielkanocą opowiada artykuł Czym jest Wielki Tydzień?
On zmartwychwstał
Nie maszci go tu; albowiem powstał, jako powiedział; chodźcie, oglądajcie miejsce, gdzie leżał Pan.
Mt 28:6 · Biblia Gdańska (1881)
Anioł powiedział to kobietom, które przyszły do grobu wcześnie rano pierwszego dnia tygodnia. Komentarz praktyczny podkreśla, że widziały one na własne oczy pusty grób Zbawiciela i to im przypadło w udziale rozgłoszenie pierwszych wieści o zmartwychwstaniu.
Albowiem naprzód podałem wam, com też wziął, iż Chrystus umarł za grzechy nasze według Pism; A iż był pogrzebiony, a iż zmartwychwstał dnia trzeciego według Pism.
1 Kor 15:3–4 · Biblia Gdańska (1881)
Paweł przypomina Koryntianom to, co przekazał im jako najważniejsze. Komentarz praktyczny zwraca uwagę, że odwołuje się tu do tradycji apostolskiej i do jej źródła w Starym Testamencie: śmierć i zmartwychwstanie Chrystusa były przepowiedziane. MacArthur wymienia świadectwa: Kościół, Pisma i naocznych świadków.
A jeźlić Chrystus nie jest wzbudzony, tedyć daremne kazanie nasze, daremna też wiara wasza.
1 Kor 15:14 · Biblia Gdańska (1881)
Niektórzy w Koryncie zaprzeczali zmartwychwstaniu umarłych. Paweł odpowiada: wtedy i Chrystus nie zmartwychwstał, a więc daremne jest zarówno nauczanie, jak i wiara. Komentarz praktyczny wyjaśnia ten tok myślenia: co by było, gdyby Chrystus nie zmartwychwstał? MacDonald dodaje, że głoszenie byłoby próżne, bo Pan sam obiecał zmartwychwstać trzeciego dnia.
Nowe życie już teraz
Pogrzebieniśmy tedy z nim przez chrzest w śmierć, aby jako Chrystus wzbudzony jest z martwych przez chwałę ojcowską, tak żebyśmy i my w nowości żywota chodzili.
Rz 6:4 · Biblia Gdańska (1881)
Chrzest przedstawia pogrzebanie z Chrystusem i powstanie razem z Nim. MacDonald wyjaśnia, że chrzest w wodzie jest widocznym obrazem zanurzenia w Chrystusie: wierzący schodzi w ciemne wody śmierci i powstaje, by chodzić w nowym życiu. Komentarz praktyczny mówi, że zmartwychwstając z Chrystusem, wkraczamy w nowe życie.
Że jeźlibyś usty wyznał Pana Jezusa i uwierzyłbyś w sercu twojem, że go Bóg z martwych wzbudził, zbawiony będziesz.
Rz 10:9 · Biblia Gdańska (1881)
Wiara zbawcza obejmuje wiarę w to, że Bóg wskrzesił Jezusa z martwych. Komentarz praktyczny podkreśla, że wyznanie ustami panowania Chrystusa łączy się z przylgnięciem do Niego sercem, a zmartwychwstanie jest zewnętrznym wyrazem tego panowania. MacArthur zaznacza, że nie chodzi o samo uznanie faktów, bo to robią nawet demony (Jakuba 2:19).
Błogosławiony niech będzie Bóg i Ojciec Pana naszego, Jezusa Chrystusa, który według wielkiego miłosierdzia swego odrodził nas ku nadziei żywej przez zmartwychwstanie Jezusa Chrystusa od umarłych,
1 P 1:3 · Biblia Gdańska (1881)
Piotr dziękuje Bogu, że dał wierzącym nowe narodzenie. Komentarz praktyczny wyjaśnia, że dziękczynienie za otrzymane łaski było stałą częścią listów, a Henry pisze, że ten list zaczyna się błogosławieniem Boga za odrodzenie do żywej nadziei.
Nadzieja zmartwychwstania
I rzekł jej Jezus: Jam jest zmartwychwstanie i żywot; kto w mię wierzy, choćby też umarł, żyć będzie. A wszelki, który żyje, a wierzy w mię, nie umrze na wieki. Wierzyszże temu?
J 11:25–26 · Biblia Gdańska (1881)
Te słowa Jezus powiedział Marcie, zanim wskrzesił jej brata Łazarza. Komentarz praktyczny podkreśla, że to, co Marta wiązała z końcem czasów, jest obecne w Jezusie i może stać się udziałem człowieka już teraz. MacDonald oddaje to tak: Ja trzymam w rękach moc zmartwychwstania i mogę wskrzesić Łazarza choćby zaraz.
Lecz teraz Chrystus z martwych wzbudzony jest i stał się pierwiastkiem tych, którzy zasnęli. Bo ponieważ przez człowieka śmierć, przez człowieka też powstanie umarłych. Albowiem jako w Adamie wszyscy umierają, tak i w Chrystusie wszyscy ożywieni będą.
1 Kor 15:20–22 · Biblia Gdańska (1881)
Pierwocinami nazywano pierwszy snop żniw, składany Bogu (Kapłańska 23:10). Komentarz praktyczny podkreśla, że Chrystus zmartwychwstał jako pierwszy spośród zmarłych, co jest podstawą nadziei dla wszystkich wiernych, i przypomina typologię Adam – Chrystus: przez Adama przyszła śmierć, a przez Chrystusa życie.
Gdzież jest, o śmierci! bodziec twój? Gdzież jest, piekło! zwycięstwo twoje? Lecz bodziec śmierci jest grzech, a moc grzechu jest zakon. Ale niech będą Bogu dzięki, który nam dał zwycięstwo przez Pana naszego Jezusa Chrystusa.
1 Kor 15:55–57 · Biblia Gdańska (1881)
Paweł powtarza słowa proroków (Izajasza 25:8, Ozeasza 13:14). Komentarz praktyczny widzi w nich ironię wobec ostatecznej klęski i bezsilności śmierci, a w ościeniu śmierci odniesienie do grzechu. MacDonald słyszy w nich niemal pieśń szyderstwa wierzących: śmierć straciła swoje żądło.
Albowiem jeźli wierzymy, iż Jezus umarł i zmartwychwstał, tak Bóg i tych, którzy zasnęli w Jezusie, przywiedzie z nim.
1 Tes 4:14 · Biblia Gdańska (1881)
Chrześcijanie w Tesalonice opłakiwali zmarłych braci. Henry pisze, że żałoba nie jest zakazana, ale nie powinna być żałobą ludzi bez nadziei. Komentarz praktyczny zauważa, że śmierć fizyczna nie jest końcem istnienia: jak Jezus umarł i zmartwychwstał, tak Bóg wskrzesi tych, którzy zasnęli w Nim.
I żyjący; a byłem umarły, a otom jest żywy na wieki wieków. I mam klucze piekła i śmierci.
Ap 1:18 · Biblia Gdańska (1881)
Zmartwychwstały Chrystus powiedział to Janowi, który z lęku upadł Mu do stóp. Komentarz praktyczny przypomina, że reakcja Jana jest typowa dla Hebrajczyków wobec świata nadzmysłowego. MacDonald zauważa, że Żyjący, który był umarły, ma klucze śmierci i Hadesu i tylko On może wskrzeszać umarłych.
Ponieważ Jezus żyje, ci, którzy Mu ufają, mogą z nadzieją patrzeć nawet w twarz śmierci.