Czy Jezus jest Bogiem?

Krótka odpowiedź

Tak. Nowy Testament naucza, że Jezus jest prawdziwym Bogiem, odwiecznym Słowem, które stało się człowiekiem, a zarazem prawdziwym człowiekiem. Nie jest Ojcem, lecz jedną z trzech Osób jedynego Boga.

Dla Biblii nie jest to sprawa drugorzędna. Ewangelia Jana powstała właśnie po to, by pokazać, kim jest Jezus, a w Nowym Testamencie jest kilka miejsc, które odpowiadają na to pytanie wprost. Wszystkie wskazują w tę samą stronę.

Słowo było Bogiem

Jan otwiera swoją Ewangelię echem pierwszych słów Księgi Rodzaju.

Na początku było Słowo, a ono Słowo było u Boga, a Bogiem było ono Słowo.

J 1:1 · Biblia Gdańska (1881)

Komentarz praktyczny do Nowego Testamentu zauważa, że Słowo istniało już na początku, zanim powstał świat i zaczął się bieg czasu, a nie od jakiegoś momentu. Imię Jezusa nie pada w prologu ani razu, a Jan pokazuje najpierw, kim jest Słowo w swoim związku z Bogiem i ze światem. New Geneva Study Bible odpowiada też na częsty zarzut, że trzeba czytać „Słowo było bogiem”: to nieporozumienie co do greki Nowego Testamentu, a Jan nigdzie nie mówi o Bogu jako o jednym z wielu bogów.

William MacDonald zwraca uwagę na werset 3: wszystko powstało przez Słowo, więc nie jest Ono stworzone, lecz jest Stwórcą. Dodaje, że Chrystus nie stał się Bogiem po zmartwychwstaniu ani nie zaczął być Osobą w Betlejem. Jest Bogiem od wieczności. Kim jest to Słowo, Jan mówi kilka wersetów dalej.

A to Słowo ciałem się stało, i mieszkało między nami, i widzieliśmy chwałę jego, chwałę jako jednorodzonego od Ojca, pełne łaski i prawdy.

J 1:14 · Biblia Gdańska (1881)

„Pan mój i Bóg mój!”

Po zmartwychwstaniu wątpiący Tomasz spotkał Pana i powiedział to, czego przed nim nikt nie powiedział.

Tedy odpowiedział Tomasz i rzekł mu: Panie mój, i Boże mój!

J 20:28 · Biblia Gdańska (1881)

Komentarz praktyczny do Nowego Testamentu pisze, że Tomasz chciał dotykalnego dowodu zmartwychwstania, a w spotkaniu z uwielbionym Jezusem dokonał pełnego wyznania Jego bóstwa. Tytuł „Pan”, w judaizmie zarezerwowany dla Boga, a u chrześcijan dla Jezusa, dopełnia to wyznanie. John MacArthur nazywa te słowa największym wyznaniem, jakie może złożyć człowiek, i szczytem celu, dla którego Jan napisał Ewangelię (Jana 20:31). MacDonald zwraca uwagę, że Jezus nie sprostował Tomasza.

To samo mówi apostoł Paweł

Do Kolosan Paweł napisał o tym jednym zdaniem.

Gdyż w nim mieszka wszystka zupełność bóstwa cieleśnie.

Kol 2:9 · Biblia Gdańska (1881)

MacDonald uważa ten werset za jeden z najjaśniejszych w Biblii o boskiej naturze Chrystusa: Paweł celowo piętrzy sformułowania, by nie było wątpliwości. MacArthur podkreśla obie strony prawdy: w Jezusie mieszka cała pełnia boskiej natury i przymiotów i mieszka „na sposób ciała”, czyli był On w pełni Bogiem i w pełni człowiekiem. Według Komentarza praktycznego cała pełnia mieszka w Chrystusie, Władcy wszechświata, więc nie trzeba szukać jej gdzie indziej.

Do Tytusa Paweł pisze o dniu powrotu Chrystusa (Tytusa 2:13). MacArthur widzi w słowach o „wielkim Bogu i Zbawicielu” wyraźne wskazanie na boską naturę Jezusa.

Jedno z Ojcem, ale nie Ojciec

Tak mówił sam Jezus.

Ja i Ojciec jedno jesteśmy.

J 10:30 · Biblia Gdańska (1881)

Słuchacze zrozumieli Go od razu: powiedzieli, że On, będąc człowiekiem, czyni siebie Bogiem (Jana 10:33). Werset nie mówi jednak, że Jezus jest Ojcem. MacArthur widzi w nim jedność natury i istoty, a New Geneva Study Bible wyjaśnia, że Jezus i Ojciec to nie ta sama osoba, lecz Osoby jednej istoty. Komentarz praktyczny podkreśla, że władza Ojca i Syna jest jedną, nierozerwalną wielkością.

W tym tkwi sedno nauki o Trójcy: jeden Bóg w trzech Osobach. Jezus jest prawdziwym Bogiem i prawdziwym człowiekiem, Synem, który wszedł w nasz świat.

Co to dla nas znaczy

Jeśli Jezus jest Bogiem, krzyż nie jest śmiercią ludzkiego męczennika, lecz samym Bogiem, który bierze na siebie nasz grzech. Jego obietnice są tak pewne jak słowo samego Boga. I jest On godny czci, jaką składamy Bogu. Słowa Tomasza są zaproszeniem dla każdego czytelnika, by powtórzyć je z serca.