Czym jest Królestwo Boże?

Krótka odpowiedź

Królestwo Boże to panowanie Boga nad Jego ludem przez Jezusa Chrystusa, Króla. Nie jest państwem politycznym: zaczyna się już teraz w sercach tych, którzy Mu ufają, a w pełni objawi się, gdy Chrystus powróci.

Królestwo Boże to jeden z głównych tematów Jezusa. Swoją służbę zaczął od jego ogłoszenia, opowiedział o nim wiele przypowieści i uczył uczniów modlić się o jego przyjście. Mimo to zawsze było źle rozumiane, od faryzeuszy z Jego czasów po wielu dzisiejszych czytelników. Odpowiedź Biblii jest jednocześnie prostsza i większa niż państwo czy kościół: Królestwo jest tam, gdzie Bóg panuje jako Król.

Królestwo nie z tego świata

Gdy Jezus stanął przed Piłatem, oskarżony o to, że nazywa siebie królem, dał zaskakującą odpowiedź.

Odpowiedział Jezus: Królestwo moje nie jest z tego świata; gdyby królestwo moje z tego świata było, wżdyć by mię słudzy moi bronili, abym nie był wydany Żydom; lecz teraz królestwo moje nie jest stąd.

J 18:36 · Biblia Gdańska (1881)

John MacArthur wyjaśnia, że Jezus miał na myśli to, iż Jego królestwo nie jest związane z ziemskimi organizacjami politycznymi i nie pochodzi z grzesznego systemu świata, wrogiego Bogu. Ziemskie królestwa utrzymują się siłą; gdyby Jego było takie, Jego słudzy by walczyli. William MacDonald dodaje, że Chrystus przyznał się do bycia Królem, lecz nie takim, jakim przedstawiali Go Żydzi, ani takim, który zagrażałby Rzymowi.

Faryzeusze mylili się z drugiej strony. MacDonald pisze, że jako Żydzi żywili nadzieję na królestwo ustanowione z wielką mocą i chwałą, i oczekiwali zewnętrznych znaków, zmian politycznych. Jezus odpowiedział im inaczej.

Już obecne i jeszcze nadchodzące

A będąc pytany od Faryzeuszów, kiedy przyjdzie królestwo Boże, odpowiedział im i rzekł: Nie przyjdzieć królestwo Boże z postrzeżeniem; Ani rzeką: Oto tu, albo oto tam jest: albowiem oto królestwo Boże wewnątrz was jest.

Łk 17:20–21 · Biblia Gdańska (1881)

Kluczowe wyrażenie można rozumieć na dwa sposoby, a komentatorzy mówią o tym otwarcie. Albert Barnes podaje oba: panowanie Boga jest w sercu albo nowa epoka jest już pośród słuchaczy, bo przyszedł Mesjasz. John Wesley łączy te ujęcia: Królestwo jest pośród was, obecne w duszy każdego prawdziwego wierzącego, duchowe królestwo i wewnętrzna zasada. MacArthur odnosi to do ludzkich serc i uważa za mało prawdopodobne, że Jezus miał na myśli samych faryzeuszy. Matthew Henry podkreśla, że Królestwo nie zmienia najpierw zewnętrznych okoliczności człowieka, lecz jego serce i życie.

MacArthur dodaje, że faryzeusze oczekiwali szybkiego zwycięstwa Mesjasza: obalenia władzy Rzymu i ustanowienia tysiącletniego królestwa. Plan Chrystusa był zupełnie inny. Jezus rozpoczynał epokę, w której Królestwo przejawia się w panowaniu Boga w sercach przez wiarę w Zbawiciela.

Chrześcijanie zgodni w tym punkcie inaczej wyobrażają sobie przyszłość Królestwa: jedni oczekują tysiącletniego panowania Chrystusa na ziemi (Objawienie 20:4), inni widzą w nim Jego obecne rządy albo rozumieją ten fragment symbolicznie. Wszyscy zgadzają się, że wróci jako Król, dlatego Jezus nauczył nas modlić się o przyjście Jego Królestwa (Mateusza 6:10).

Jakie jest Królestwo dziś

Paweł pokazuje, jak wygląda życie w Królestwie, w kościele, w którym wierzący spierali się o pokarmy.

Albowiem królestwo Boże nie jest pokarm ani napój, ale sprawiedliwość i pokój i radość w Duchu Świętym:

Rz 14:17 · Biblia Gdańska (1881)

MacArthur opisuje Królestwo jako sferę zbawienia, w której Bóg rządzi sercami zbawionych. Sprawiedliwość to święte życie w posłuszeństwie, a pokój to spokój w miłości, którą wytwarza Duch. MacDonald wyciąga wniosek: w Królestwie liczą się duchowe rzeczywistości, a nie kwestie diety.

Do tego Królestwa nie wchodzi się przez urodzenie ani wysiłek; Jezus powiedział, że trzeba narodzić się na nowo (Jana 3:3).

Szukać najpierw

Jezus wzywa, by nie martwić się o jedzenie i ubranie, i wskazuje, co jest najważniejsze.

Ale szukajcie naprzód królestwa Bożego, i sprawiedliwości jego, a to wszystko będzie wam przydano.

Mt 6:33 · Biblia Gdańska (1881)

MacArthur wiąże tu Królestwo ze zbawieniem: szukaj tego najpierw, a resztą zajmie się Bóg. MacDonald czyta to jako przymierze Pana z uczniami: jeśli postawisz sprawy Boże na pierwszym miejscu, On zagwarantuje, że zatroszczy się o twoje potrzeby.

Szukać Królestwa to pytać, czego chce Król: ufać Jezusowi, słuchać Go w zwykłe dni i traktować ludzi tak, jak On to czyni. Kto pochylił się przed Nim, już do Niego należy, a Królestwo wciąż rośnie.